Afgelopen zaterdag was het een soort van Super Saturday in de sporthal in Steenderen.
Ons tweede Damesteam kon kampioen worden en Dames 1 kon definitief PD binnenhalen. Dames 1 was daarin nog wel afhankelijk van de uitslag van de wedstrijd Halley (nr. 1) versus Tornado (nr. 3) Dames 2 voldeed aan de verwachtingen en haalde het kampioenschap binnen met de volle buit aan punten. De terechte kampioen in de 2e klasse. Onze felicitaties gaan uit naar Dames 2 en hun topprestatie. Goed gedaan meiden!!! Zoals gezegd was Dames 1 afhankelijk van de wedstrijd Halley-Tornado. WIK stond voor de start van de 21ste competitieronde 2 punten voor op de concurrent uit Harfsen. WIK bezette daarmee al de tweede plek, maar deze moest verdedigd worden.
De wedstrijd in Wehl startte om 17.00 uur, onze wedstrijd om 18.00 uur. In de vorm van Laury’s vader hadden we een mannetje in Wehl op de tribune zitten die ons op de hoogte kon houden van wat daar gebeurde. De organisatie was er, nu de punten nog!
Voor onze warming up kregen we van onze TC in de vorm van Diny een doos chocolade overhandigd met de woorden dat de TC en het Bestuur genoten hebben van Dames 1 tijdens ons bekeravontuur. Een mooi gebaar en een zeer verdiend compliment voor de meiden. Diny eindigde met de goed gekozen woorden en nu vandaag volle bak 4-0 winnen he meiden.
Vlak voor de eerste service kreeg ik een appje van Peter Wichman, hij onderhield het contact met onze spion in Wehl. Tornado stond 0-1 voor in de wedstrijd tegen Halley. Dat was geen goed nieuws.
Daarnaast was de grote vraag welke vorm ging WIK Dames 1 laten zien. Stond de selectie weer op scherp na de teleurstelling van de halve finale van de bekercompetitie afgelopen week? Het antwoord was; JA. De dames speelde goed en degelijk de eerste set.
Zonder in de problemen te zijn geweest werd de winst van de eerste set al gauw bijgeschreven. We wisselden van speelhelft om ons op te maken voor set 2. Ik zocht het oogcontact met Peter. Hij hield 1 vinger omhoog van iedere hand. 1-1 was de stand in Wehl. Halley had de wedstrijd daar in evenwicht gebracht. Goed nieuws.
De tweede set die wij tegen Reflex speelde was een kopie van de eerste set. De ploegen gingen redelijk gelijk op tot net boven de 10 punten. Daarna maakte WIK wederom het verschil. Rond de 15 punten werd de hoop aan de kant van de tegenstander uit Duiven steeds weer weggespeeld. WIK was gefocust en wilde niets aan het toeval overlaten. WIK deed wat het moest doen, ieder punt binnenslepen om zo een goed uitgangspunt te hebben bij de eventueel laatste wedstrijd in Lichtenvoorde tegen Longa 2. Halley was immers al kampioen en wij wisten niet of zij de wedstrijd tegen Tornado nog als serieus zouden beschouwen. Toen we de laatste twee punten moesten gaan maken om ook set 2 bij te schrijven op ons conto keek ik weer naar Peter. Hij liet een 2-1 op zijn vingers zien, gevolgd door een dikke duim omhoog. 2-1 dus voor Halley. Zou het dan toch vandaag al gaan gebeuren? Halley moest 3-1 winnen, dan zou een 4-0 voor ons genoeg zijn om op zaterdag 6 mei 2017 PD te mogen spelen.
In set 3 bleven we doen wat van ons werd verwacht. De eerste twee sets hadden we op 25-15 weggezet. De spanning werd voelbaar. We lagen op koers. In de time outs straalde de focus van de koppies van de meiden. Een ieder wist hoe belangrijk 5 punten vandaag waren. En belangrijker een ieder wilde die 5 punten vandaag hebben. Als een goed collectief bleven we aan de hoge verwachtingen voldoen. We verzwakten niet. Ook set 3 kende een goede uitslag in het voordeel van de Steenderense selectie. 25-16. De stand was 3-0 in de wedstrijd. Normaal denk je dan de wedstrijd is in ieder geval binnen. Zaterdag was dit absoluut niet de gedachte. Voordat ik ook maar kon reageren voor set 4 richting de groep, riepen de dames zelf al ‘en nu de laatste set ook he!’. Ik genoot van de mindset van mijn team. De opstelling werd bekend gemaakt en de dames verzamelde zich op de achterlijn van het veld om te wachten op de toestemming van de scheidsrechter om voor de laatste keer thuis dit seizoen het veld te mogen betreden. Voor mij een mooi moment het contact met Peter voor de laatste keer deze wedstrijd te zoeken. Peter had een stralende kop en liet mij 3-1 aan vingers zien. Ik liet hem 1 vinger terug zijn, het ene punt dat wij nu nog moesten pakken om de promotiewedstrijden te mogen gaan spelen.
In set 4 leek het of Reflex wat vrijer ging spelen en het ons daardoor moeilijker ging maken dan de voorgaande sets. Of was dit slechts mijn verbeelding omdat ik de uitslag kende in Wehl? Een gezonde spanning maakte zich van mijn meester, noem het een buikgevoel. Boven de 10 punten in de 4e set trok WIK het initiatief weer volledig naar zich toe. We waren heer en meester in het veld. 24-14 verscheen op het scorebord, MATCHPOINT. Ik trok de stoute schoenen aan en nam een time out. Vol verbazing kwamen de meiden naar me toe lopen. ‘We staan 24-14 voor’, was 1 van de reacties van mijn speelsters. Ik zei tegen de groep ‘nog 1 punt dames en we spelen PD, Halley heeft Tornado met 3-1 verslagen’. Met wat gejuich werd dit nieuws opgenomen. Maarrrrrrrrr……….nog 1 punt!, vervolgde ik! Drie punten kregen we nog tegen, Reflex kwam op 17. Daarna gebeurde het, via de blokkering van Reflex belandde de bal buiten de lijnen aan onze kant. WIK DAMES 1 SPEELT PD VOOR EEN PLEK IN DE 3E DIVISIE!!!!!!
We stormden naar het midden van het veld en sprongen in een kring rond, het was gelukt, het is een feit……we gaan onze competitie verlengen met PD.
Onze dank is groot aan het publiek dat ons wederom enorm gesteund heeft! Ook onze speciale dank aan de vader van Laury dat hij zich heeft opgeofferd om ons op de hoogte te houden vanuit Wehl. Hiervoor moest hij onze wedstrijd grotendeels missen. En ook dank aan Peter die op tactische manier mij continue op de hoogte hield van wat in Wehl gebeurde.
Dames 1 heeft een gigantisch goed seizoen gedraaid. 3 nieuwe dames moesten aan het begin van dit seizoen worden ingepast in de hoofdmacht van de dameslijn uit Steenderen. Een nieuwe trainer/coach kwam op de groep te staan. Veel tijd was er niet om aan elkaar te wennen. En dan deze prestaties neerzetten, ik noem het prestaties van formaat. De halve finale van de beker werd bereikt en helaas nipt verloren. De tweede plek in de competitie werd binnengesleept en geeft de dames recht om te spelen voor een plaats in de 3e Divisie. Het belangrijkste vind ik wel is dat iedereen dit seizoen haar steentje enorm heeft bijgedragen aan dit resultaat. Wie ik ook opstelde er stond altijd een zeer strijdbare formatie. En had één van de dames haar dag een keer niet, dan nam een ander het feilloos over. Een sterke en brede selectie stond er dit jaar! Ik vind alle uitkomsten van dit seizoen meer dan terecht.
3 dames gaan ons eind dit seizoen verlaten; Ienske, Josje en Mara. Zij hadden ieder hun eigen spandoek afgelopen zaterdag. Op dit moment ga ik nog geen woordje aan hen richten. Het collectief moet immers door……door naar 6 mei om hopelijk daar de echte kroon te gaan pakken voor ons werk van dit seizoen. Daarna is het tijd voor een woordje aan deze meiden.
Wij hopen op 6 mei aanstaande op heel veel publiek, het moment dat we jullie meer dan ooit nodig gaan hebben! 6 mei is onze finale-dag!
Plaats en tijden zullen we zo spoedig mogelijk met jullie delen.
Ik sta te popelen om met deze fantastische selectie dit toernooi te mogen gaan spelen. En meiden onthou; jullie zijn tot veel in staat………….HEEL VEEL!!!!!
BAM……Forza!